Het concept van de afzender verzending van goederen

Wetenschappelijke publicaties over vervoersrecht heeft niet veel, maar dit voorjaar, waren er een paar interessante artikelen. De sommige Ik schreef, de ander Ik zal in de toekomst schrijven 🙂 Enige tijd geleden besloot ik mijn bijdrage te leveren aan de breed begrepen wetenschap van het transportrecht, en mijn artikel getiteld “Het concept van de afzender in het licht van recente ontwikkelingen in het vervoer” verscheen naast de wetenschappelijke Counsel Nee 134 in februari 2013 r. en vandaag kan ik een paar woorden over hem schrijven 🙂

In dit artikel probeer ik om te gaan met een vrij veel voorkomende fout van verwarrende de afzender verlader. Zijn schrijven maakte me dat, dit keer de fout begaan …wetgever. Veranderen verkeersrecht op 01.01.2012 r. wetgever heeft een zeer ongelukkige plaat geïntroduceerd in kunst. 55naar Ust 2 vervoerrecht dat, dat de bepalingen van artikel. 55naar Ust. 1 de verantwoordelijkheden van de afzender geldt voor andere entiteiten die vervoer uitbesteden, alsof er een aantal entiteiten die vervoer huren, dat omroepen zijn niet.

In dit artikel ga ik het presenteren van de huidige standpunten van doctrine en jurisprudentie, dat op enkele uitzonderingen na duidelijk aan te geven, dat de afzender op de verkeer wordt beschouwd iedere entiteit, die een vervoersovereenkomst met de vervoerder bevat, en dus is de persoon die het vervoer regelt, en niet podmiot, die de fysieke belasting van de goederen op het voertuig maakt.

Introduceren ook een aantal negatieve effecten, dat zou, als het inderdaad de afzender in het vervoerrecht werd opgevat als een entiteit die laden, hoe kon hij suggereren dergelijke bepaling ingevoegd in het vervoerrecht. Deze effecten zijn in het bijzonder ontnemen de opdrachtgever van het transport van niet-verlader, terwijl elke kracht van het vervoerrecht (bepalingen hebben alleen betrekking op de machtigingen afzender), leggen een aantal verplichtingen op een niet-partij bij de overeenkomst (opladen partij goederen heel vaak is er geen overeenkomst met de vervoerder, transport en de wet voorzien in een aantal verplichtingen afzender aan de vervoerder) of het beperken van de verdediging van de vervoerder in geval van schuld van de opdrachtgever van het transport (sluit de aansprakelijkheid van de vervoerder m.in. Wijn afzender).

Concluderend ben ik van mening, dat de bepaling van artikel. 55naar Ust. 2 transport wet moet worden uitgelegd op deze manier,, dat voor verladers, klanten en andere mensen bestellen van het vervoer is een wettelijke superfluum (verstrekken van onnodige of herhalende inhoud als gevolg van een regel), een voor de zender verder als een entiteit die transport opdrachten worden beschouwd.

Als u geïnteresseerd bent, niet vervreemden veel juridische taal, Ik nodig u uit om te lezen volledige artikel 🙂